ၾကည့္စမ္းသည္မွာ
ျမက္ျပာေတာက ၊ သဲျဖဴရြခင္း
အျမွင္ပိုက္ေကြး ၊ လမ္းကေလးေလ ။
လမ္းေလွ်ာက္လို႔လာ
ေမ့မွာႏြမ္းယဲ့ ၊ ေၾကာက္အားႏြဲ႔ျပီး
ငိုမဲ့ခ်င္တုန္း ၊ အတင္းျပံဳးလဲ
ေခြႏုံးပါျပီ ၊ ေဖာ္လဲမွီႏိုင္
ဟိုဆီခ်ိဳး၍ ၊ သည္မွာေကြ႔ခဲ့
ျဖည္းေရြ႕ ေလွ်ာက္လာ ခုထိပါကြယ္ ။
ပုရစ္ေပၚလို႔
ရြက္ေရာ္ေရႊလိပ္ ၊ ေျမဝယ္အိပ္ျပီး
တိုးတိတ္ငွက္ဖို ၊ သီခ်င္းဆိုစဥ္
သစ္ၾကိဳကိုင္းၾကား ၊ ငံု႔လွ်ိဳးတြားခဲ့
ျမသားမိုးေျမ ၊ ပူသည့္ေနေအာက္
ေႏြပြင့္ကိုခူး ၊ ေႏြေလရူးမွာ
ေႏြဦးကိုလဲ ေတြ႔ခဲ့ပါရဲ့ ။
သစ္ညႊန္႔ထြက္၍
ရႈပ္ရွက္လမ္းမွာ ၊ ျမရြက္ကာဆီး
ႏြယ္ညွာကိုစမ္း ၊ မျမင္ကန္းႏွင့္
တိမ္ပန္းလွ်ပ္စက္ ၊ ေမွာင္မွာျပက္တုန္း
ေလသက္မုန္တိုင္း ၊ သစ္ကိုင္းက်ိဳးကၽြတ္
ပစ္ခတ္ထက္ခၽြန္ ၊ ေငြျမွားတံေတြ
သည္းထန္မိုးကို တိုးခဲ့တယ္ေမာင္ ။
မိုးတိမ္ေလးတြဲ႔
ေလေအးေျမာက္ျပန္ ၊ ႏွင္းသြန္ဆို႔ပိတ္
ကိုင္းထိပ္သစ္ပင္ ၊ ညိဳ႕ ညိဳ႕ ျမင္ရ
ပင္ေပၚပန္းပြင့္ ၊ ေဆာင္းေလသင့္မွာ
ရွဴပင့္သက္ဖို ၊ ေမ့တစ္ကိုယ္ေလ
စြတ္စိုခ်မ္းတုန္ ၊ ႏွင္းမႈန္မႈန္တို႔
ဖုန္သည့္လမ္းမွာ ပန္းခဲ့ပါ့ရွင့္ ။
လက္ကမ္းပါေမာင္
ညင္သာေမွးေပြ႔ ၊ အေဖာ္ေတြ႔ေၾကာင့္
ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေပါက္ ၊ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္မယ္
ႏွစ္ေယာက္လက္တြဲ ၊ တအားပဲဟင္
သဲလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္း ၊ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းကို
သီခ်င္းေၾကာ္ေၾကာ္ ၊ ေအာ္ဆိုရေအာင္
ခ်ိဳျမမ်က္ရည္ ၊ ေပ်ာ္လို႔လည္မိ
သည္လမ္းအဆံုး ၊ တံုးမွတ္တိုင္ထိ
ေပြ႔ကိုင္ေဖးကာ ၊ ေစာင့္ေခၚပါေနာ္ ။ ။
ၾကည္ေအး
( ရႈမဝမဂၢဇင္း ၊ ေမ ၊ ၁၉၄၉)
